zendegimo dos daram!.vali ba hoviyate khodam dargiri daram!....rom nemishe

dastamo begiram samte khoda!.chon kheyli kasifanan!...hamash donbale ye

moghaser migardam!.ba inke hichkariyo hal nemikone!...hadafamo to zendegi

 baraye khodam mossakhas kardam!.ama ......rahesh kheyli dore!.zamone

 dare hamamono sost onsor mikone!!!.khastam az gozarondane 4 fasle

tekrariye sal!!!.kheyli khaste!.ki mitone be harat gosh bede!!!?az tahe ghaaalb!

همه ي اين پيشامد ها با هم به يک نتيجه ي فوق العاده مي رسند .

شعر کوتاه و ساده زیر  توسط يك كودك آفريقايي  در حالی سروده شده است که نامزد دريافت جايزه بهترين شعر سال 2005 شد.

When I born, I Black
When I grow up, I Black,
When I go in Sun, I Black,
When I scared, I Black,
When I sick, I Black,
And when I die, I still black.

And you White fellow, 
When you born, you pink

When you grow up, you White,
When you go in Sun, you Red,
When you cold, you blue,
When you scared, you yellow,
When you sick, you Green,
And when you die, you Gray
And you calling me colored

وقتي به دنيا ميام، سياهم،

 وقتي بزرگ ميشم، سياهم،

وقتي ميرم زير آفتاب، سياهم،

 وقتي مي ترسم، سياهم،

وقتي مريض ميشم، سياهم،

وقتي مي ميرم، هنوزم سياهم

و تو، آدم سفيد!

وقتي به دنيا مياي، صورتي اي،

 وقتي بزرگ ميشي، سفيدي

وقتي ميري زير آفتاب، قرمزي،

وقتي سردت ميشه، آبي اي،

وقتي مي ترسي، زردي،

وقتي مريض ميشي، سبزي،

و وقتي مي ميري، خاکستري اي

و تو به من ميگي رنگين پوست؟؟؟ 

خدايا... هدايتم کن که ظلم نکنم، زيرا مي دانم که ظلم گناهي است نابخشودني

خدايا...  ياريم کن تا دروغ نگويم، زيرا دروغ ظلم کثيفي است

خدايا... محتاجم نکن که به کسي  تهمت  بزنم زيرا تهمت خيانت ظالمانه اي است

خدايا... مرا از بلاي غرور و خودخواهي نجات ده تا حقايق وجود را ببينم و جمال زيباي تو را مشاهده کنم

خدايا... من کوچکم، ضعيفم ،ناچيزم ، پرکاهي در مقابل طوفان ها هستم

به من ديده اي عبرت بين ده تا ناچيزي خود را ببينم و عظمت و جلال تو را به راستي بفهمم و به درستي تدبير کنم

خدايا... دلم از ظلم و ستم گرفته است تو را به عدالتت سوگند مي دهم که مرا در زمره ستمگران و ظالمان قرار مده

خدايا... دلي شکسته دارم. ياورم باش تا دلي را نشکنم

خدايا... به سوي تو مي آيم از عالم و عالميان بريده ام و ميترسم

خدايا... من همچون کودکي هستم بيپناه و درمانده

در آغوش مهربان تو

اما همواره دور از دلهره و تشويش

چون شک ندارم تو همچون مادري مهربان ياورم هستي

و هيچگاه تنهايم نميگذاري

 تنهاييم را تو پر کن، بي کسيم را تو کس باش و بي پناهيم را تو پناه

خدايا مرا از شر ذربين ها برهان تا هر چيز و هر كس را همانقدر كه هست باور كنم.

و اگر در دستان من قدرت رساندن نيست... مرا از توهم توانستن بيدار كن.

 خدايا ! راست مي گويي غريب اين زمين خاكيت جز تو كه را دارد ؟ مرا ميهمان دنياي خودت كردي

كريما ! تو پذيرايي از ميهمان خود را خوب مي داني تو صاحبخانه خوبم !

تو ظرف خالي ميهمان خود را دوست داري ؟

 خداوندا! مرا جز تو خدايي نيست و مي دانم تو نوميدي ما اميدواران خودت را بر نمي تابي اگر برگردم از پيش تو با دستان خالي منكرانت شاد مي گردند .

از عشق امروز من

                     چیزی برای فردا بگذار

نگاهی،

           یادی،

                تصویری،

                          خاطره ای......!

                                       برای آن هنگام که فراموش خواهیم کرد

که...

                                           روزگاری چقدر "عاشق" بودیم!

شادی را هدیه کن حتی به کسانی که آنرا از تو گرفتند

                                     " عشق بورز به آنها که دلت را شکستند "

دعا کن برای آنها که نفرینت کردند

                                        " درخت باش به رغم تبرها "

بهار شو و بخند که خدا هنوز آن بالا با ماست .